دست نیکی

خار غم را از گلستان یتیمان ریشه کن

شادی آور بر دل غمدیدگان این وطن

شکر نعمت را به جای آور همی انفاق کن

قبل از آنی که رسد مر نوبت غسل وکفن

بوی عطر مهر ایزد بر جهان مستولی است

شمه ای هم تو بر افشان همچو آهوی ختن

گر به مردی دست نیکی برگشایی سوی خلق

در لطافت می ربایی گوی سبقت از سمن

ای خدا دستم بگیر و دست گیرم کن همی

تا جهان پر گل شود از خوب و خوبیهای من

در جهان بشنو تو « یاهو » از جماد و از نبات

بشنو آواز خدا خوانی ز موران و زغن

لحظه های عمر تو جاری شود از حوض جان

بهر دیدن سر بر آور از تمناهای تن

ای که الیاری! اگر خواهان غفرانی و لطف

سر فرود آور خدا را چون درختان چمن