بهار

نوبت پایان زمستان رسید

هلهله از جانب مستان رسید

مژده رسانی ز عروس بهار

داد خبر کاو به گلستان رسید

بوی بهاران همه جا شد روان

بر تن بی جان جهان، جان رسید

نغمه ی نوروز جهانگیر شد

بلبل سرگشته به بستان رسید

باز حیاتی دگر آغاز شد

آیتی از وعده ی قرآن رسید

جنبش مور و ملخ از سرگرفت

دست طبیعت همه برخوان رسید

خوان کرم را به طبیعت کشاند

روزی اش از صاحب کیهان رسید

بام جهان یکسره شد شور و نور

طفل خیالم به دبستان رسید

گل همه خندید به روی جهان

آدمیان را همه درمان رسید

هر گل و نوروز نشان خداست

هدیه ای از خالق رحمان رسید

گشته رها، زندگی از خواب مرگ

بوی گل یوسف کنعان رسید

صولت شبها به سرآمد دگر

تیرگی اندر دل شیطان رسید

بر دل الیار خزان دیده هم

ملهمی از رویش انسان رسید