جان در شکر

در زلف تو یارا، دل در سفر افتد

از شوق تو جانا، جان در شکر افتد

دامی بگشودی، پیش رخ دلها

از بهر همینم، دل در خطر افتد

هر حلقه ی مویت، یک عالم دیگر

بر سیر عوالم، دل در گذر افتد

پیدا گل رویت، پنهان ز نظر ها

سری که ز گفتن، دل بر حذر افتد

چون دیده گشایم، گلگونه نمایی

تا اینکه جمالت، اندر نظر افتد

در خلوت یار ار، دل محرم او شد

از سر ضمیرش، او با خبر افتد

از شوق وصالش، گر دیده چکانم

هر دانه ی اشکم، همچون گهر افتد

الیار اگر او را، از جان بود عاشق

با غمزه ی دلبر، او را ظفر افتد