آتش آشنایی

بوی موی دلبر آمد بر مشامم

گوئیا خورشید جان آمد به شامم

رشته ی دل را گسست از میخ تن او

تا گرفت از دست جان بند زمامم

آتشی ز این آشنایی در دل افتاد

تلخی راهش، شکر آمد به کامم

رقعتی بر، ای صبا! بر کوی دلبر

صدر مکتوبم رسان بر وی سلامم

پای مکتوبم نهادم قطره ای خون

تا بداند کاندر این ره بادوامم

سرخوشم از اینکه جانا! بعد از اینم

با زبان عاشقانت هم کلامم

تا گشودی روزنی بر آسمانت

آفتاب آمد همان دم پشت بامم

من ز دوران سیاهی کینه دارم

خنجر عشقت به دست انتقامم

من اگر جان بر تو بگزینم؛ نگارا!

تا ابد بادا مراین جانم، حرامم

سر به پیمانت گرو بگذارم ای دوست!

تا نباشد بی وفایی در مرامم

گویم ای الیار! اگر عاشق نباشی

مهر بی رنگی نچسبد پشت نامم