گلعذار عشق

عمری به دل شده ام رهگذار عشق

افتد به دیده مگر گلعذار عشق

دیدم به بام تماشا شدم به دل

چرخی زدم چو پرستو مدار عشق

تا جلوه ای به دلم از رخش نشست

در باغ جلوه شدم من هزار عشق

تا جان گرفت مرا، آن هوای دوست

چه چه زنان بکشیدم هوار عشق

اندر کمند نگاهش چو دل فتاد

راهی شدم پی آن شهسوار عشق

در لجه ی خطر اندر فضای دهر

دل می زنم به دلش با گدار عشق

الیار! اگر نپذیری به جان خطر

در مکتبت نپذیرد نگار عشق