رباعی · اِ لیـــار (جبار محمدی )
شماره ۱۶ - عشق شیرین تیشه می زد کوه را با نام فرهاد...
1
عشق شیرین تیشه می زد کوه را با نام فرهاد
تا به نیش تیشه پرخون سازد آخر جام فرهاد
2
جانش آخر در منای عشق شد قربان شیرین
در همین، معنی بگیرد کام و هم فرجام فرهاد
متن شعر کپی شد.