رباعی · اِ لیـــار (جبار محمدی )
شماره ۳۷ - مگذار تا بر بام جان هرگز نشیند بوم ذلت...
1
مگذار تا بر بام جان هرگز نشیند بوم ذلت
تا برخراشد گوش جان را ناله های شوم ذلت
2
گر غیر از این باشد بگیرد از دلت دستی ز ابلیس
آزادگی را تا نهد اندر دل حلقوم ذلت
متن شعر کپی شد.