رباعی · اِ لیـــار (جبار محمدی )
شماره ۲۲۵ - دل اگر در پی جانان برود؛ وه! چه نکوست!...
1
دل اگر در پی جانان برود؛ وه! چه نکوست!
کی بود مامن اغیار، دل عاشق دوست
2
گر چه دور است به ظاهر، ره منزلگه یار
بلکه نزدیکتر است او به دل از هر رگ و پوست
متن شعر کپی شد.