عزیز ورنیه

دست ار دهد عزیز امامی به دست کار

چرخی به صنعت آورد از روی ابتکار

ورنیه را به صنعت و ایمان بنا نمود

انسانی اینچنین سزد از بهر افتخار

چون ترکمان ببالد از این زاده اش عزیز

دارد بر او درود صمیمی چه بی شمار

اوصاف همتت بشنیدم من ای عزیز!

نا دیده عاشقت شدم از این همه وقار

در « ابتکار ورنیه » ایران مصور است

با عشق خود در آورش ایران پرنگار

این گام چون نهاده ای از روی اشتیاق

چرخد به چرخ صنعت تو ،چرخ روزگار

خواهم به دست همت مردان لایقت

آیینه ای بسازی از ایران، چه بی غبار

نازم کمال و غیرت انسانی ات که چون

نا خورده ای فریب تعاریف و اشتهار

این شعر من نه رنگ تملق به خود دهد

چون گل به گلستانی و من هم چو یک هزار

الیار اگر به کارگهت پای بر نهد

تصویر همتی برد از آن به یادگار