دیدار با خلیل الله خلیلی

آمد آن دوست که در دیدۀ من جا دارد

شدم او را به تماشا که تماشا دارد

بیشتر زان که به ظاهر نگرم صورت او

خوانده بودم که چه ازسیرت و معنا دارد

خوانده بودم که به دنیای نو، از عهد کهن

تازه و کهنه به تفصیل، خبرها دارد

خوانده بودم که خلیل است و چو گلزار خلیل

زآتش طبع، هزاران گل بویا دارد

خوانده بودم که مرا با سخن چند نواخت

کانچه گویم به سنای سخنش جا دارد

شکر و صد شکر که باز آمد و دریافتمش

که چه شیرین سخن و منطق گویا دارد

شاعر البته زیادست که در نظم و سخن

قافیه سنجد و پندارد، معنا دارد

لیکن استاد هنرمند، از آن جمله جداست

که به ابداع سخن، طبع توانا دارد

این سخن هدیه به استاد خلیلی کردم

که کس از دوست نه جز دوست تمنا دارد