پیچک

حالا دیگه تو رو داشتن خیاله

دل اسیر آرزو های محاله

غبار پشت شیشه دیگه رفتی

ولی هنوز دلم باور نداره

حالا راه دوره

دل من چه صبوره

کاشکی بودی و می دیدی

زندگی چه سوت و کوره

آسمون از غم دوریت

دیگه روز و شب میباره

حالا توو ذهن خیابون

منو تنها جا میزاره

خاطره مثله یه پیچک

میپیچه رو تن خستم

دیگه حرفی که ندارم

دل به خلوت تو بستم