کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مثنوی ·

بخش ۴ - از خداوند ولی التوفیق در خواستن توفیق رعایت ادب در همه حالها و بیان کردن وخامت ضررهای بی ادبی

1

از خدا جوییم توفیق ادب

بی ادب محروم گشت از لطف رب

2

بی ادب تنها نه خود را داشت بد

بلک آتش در همه آفاق زد

3

مایده از آسمان در می رسید

بی شری و بیع و بی گفت و شنید

4

درمیان قوم موسی چند کس

بی ادب گفتند کو سیر و عدس

5

منقطع شد خوان و نان از آسمان

ماند رنج زرع و بیل و داس مان

6

باز عیسی چون شفاعت کرد حق

خوان فرستاد و غنیمت بر طبق

7

مائده از آسمان شد عائده

چون که گفت انزل علینا مائده

8

باز گستاخان ادب بگذاشتند

چون گدایان زله ها برداشتند

9

لابه کرده عیسی ایشان را که این

دایمست و کم نگردد از زمین

10

بدگمانی کردن و حرص آوری

کفر باشد پیش خوان مهتری

11

زان گدارویان نادیده ز آز

آن در رحمت بریشان شد فراز

12

ابر بر ناید پی منع زکات

وز زنا افتد وبا اندر جهات

13

هر چه بر تو آید از ظلمات و غم

آن ز بی باکی و گستاخیست هم

14

هر که بی باکی کند در راه دوست

ره زن مردان شد و نامرد اوست

15

از ادب پرنور گشته ست این فلک

وز ادب معصوم و پاک آمد ملک

16

بد ز گستاخی کسوف آفتاب

شد عزازیلی ز جرات رد باب

متن شعر کپی شد.