مثنوی · مولوی
بخش ۸۱ - تفسیر و هو معکم اینما کنتم
1
بار دیگر ما به قصه آمدیم
ما از آن قصه برون خود کی شدیم
2
گر به جهل آییم آن زندان اوست
ور به علم آییم آن ایوان اوست
3
ور به خواب آییم مستان وییم
ور به بیداری به دستان وییم
4
ور بگرییم ابر پر زرق وییم
ور بخندیم آن زمان برق وییم
5
ور بخشم و جنگ عکس قهر اوست
ور بصلح و عذر عکس مهر اوست
6
ما کییم اندر جهان پیچ پیچ
چون الف او خود چه دارد هیچ هیچ