مثنوی · مولوی
بخش ۲۳ - تشبیه فرعون و دعوی الوهیت او بدان شغال کی دعوی طاوسی می کرد
1
همچو فرعونی مرصع کرده ریش
برتر از عیسی پریده از خریش
2
او هم از نسل شغال ماده زاد
در خم مالی و جاهی در فتاد
3
هر که دید آن جاه و مالش سجده کرد
سجده افسوسیان را او بخورد
4
گشت مستک آن گدای ژنده دلق
از سجود و از تحیرهای خلق
5
مال مار آمد که در وی زهرهاست
و آن قبول و سجده خلق اژدهاست
6
های ای فرعون ناموسی مکن
تو شغالی هیچ طاووسی مکن
7
سوی طاووسان اگر پیدا شوی
عاجزی از جلوه و رسوا شوی
8
موسی و هارون چو طاووسان بدند
پر جلوه بر سر و رویت زدند
9
زشتیت پیدا شد و رسواییت
سرنگون افتادی از بالاییت
10
چون محک دیدی سیه گشتی چو قلب
نقش شیری رفت و پیدا گشت کلب
11
ای سگ گرگین زشت از حرص و جوش
پوستین شیر را بر خود مپوش
12
غره شیرت بخواهد امتحان
نقش شیر و آنگه اخلاق سگان