کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مثنوی ·

بخش ۱۳۳ - منع کردن انبیا را از نصیحت کردن و حجت آوردن جبریانه

1

قوم گفتند ای نصوحان بس بود

اینچ گفتید ار درین ده کس بود

2

قفل بر دلهای ما بنهاد حق

کس نداند برد بر خالق سبق

3

نقش ما این کرد آن تصویرگر

این نخواهد شد بگفت و گو دگر

4

سنگ را صد سال گویی لعل شو

کهنه را صد سال گویی باش نو

5

خاک را گویی صفات آب گیر

آب را گویی عسل شو یا که شیر

6

خالق افلاک او و افلاکیان

خالق آب و تراب و خاکیان

7

آسمان را داد دوران و صفا

آب و گل را تیره رویی و نما

8

کی تواند آسمان دردی گزید

کی تواند آب و گل صفوت خرید

9

قسمتی کردست هر یک را رهی

کی کهی گردد بجهدی چون کهی

متن شعر کپی شد.