مثنوی · مولوی
بخش ۱۳۴ - جواب انبیا علیهم السلام مر جبریان را
1
انبیا گفتند کاری آفرید
وصفهایی که نتان زان سر کشید
2
و آفرید او وصفهای عارضی
که کسی مبغوض می گردد رضی
3
سنگ را گویی که زر شو بیهده ست
مس را گویی که زر شو راه هست
4
ریگ را گویی که گل شو عاجزست
خاک را گویی که گل شو جایزست
5
رنجها دادست کان را چاره نیست
آن بمثل لنگی و فطس و عمیست
6
رنجها دادست کان را چاره هست
آن بمثل لقوه و درد سرست
7
این دواها ساخت بهر ایتلاف
نیست این درد و دواها از گزاف
8
بلک اغلب رنجها را چاره هست
چون بجد جویی بیاید آن بدست