غزل ۲۴۳ - زلف او بر رخ چو جولان می کند...

زلف او بر رخ چو جولان می کند

مشک را در شهر ارزان می کند

جوهری عقل در بازار حسن

قیمت لعلش به صد جان می کند

آفتاب حسن او تا شعله زد

ماه رخ در پرده پنهان می کند

من همه قصد وصالش می کنم

وان ستمگر عزم هجران می کند

گر نمکدان پرشکر خواهی مترس

تلخیی کان شکرستان می کند

تیر مژگان و کمان ابروش

عاشقان را عید قربان می کند

از وفاها هر چه بتوان می کنم

وز جفاها هر چه نتوان می کند