غزل · سعدی
غزل ۳۱۸ - امشب مگر به وقت نمی خواند این خروس...
1
امشب مگر به وقت نمی خواند این خروس
عشاق بس نکرده هنوز از کنار و بوس
2
پستان یار در خم گیسوی تابدار
چون گوی عاج در خم چوگان آبنوس
3
یک شب که دوست فتنه خفتست زینهار
بیدار باش تا نرود عمر بر فسوس
4
تا نشنوی ز مسجد آدینه بانگ صبح
یا از در سرای اتابک غریو کوس
5
لب بر لبی چو چشم خروس ابلهی بود
برداشتن بگفته بیهوده خروس