حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی، متخلص به «حافظ»، از غزل‌سرایان برجستهٔ شعر و ادب پارسی است. وی حدود سال ۷۲۶ هجری قمری در شیراز زاده شد. علوم و فنون زمان خود را نزد استادان روزگار فراگرفت و در علوم ادبی، فقه و الهیات مطالعه داشت. در روایت‌های زندگی او آمده است که قرآن را با روایت‌های گوناگون از بر داشت. گوته، شاعر و نویسندهٔ آلمانی، از شعر حافظ الهام گرفت و دیوان شرقی خود را با توجه به آثار او تدوین کرد. دیوان حافظ شامل غزل‌ها و نیز شماری قصیده، مثنوی، قطعه و رباعی است. وی در سال ۷۹۲ هجری قمری در شیراز درگذشت و آرامگاه او در حافظیهٔ شیراز قرار دارد.