ملک الشعرای بهار

محمدتقی بهار، ملقب به ملک‌الشعرای بهار (۱۲۶۵–۱۳۳۰ خورشیدی)، شاعر، ادیب، روزنامه‌نگار، پژوهشگر و سیاستمدار ایرانی بود. او در مشهد زاده شد و آموزش ادبی و عربی را نزد پدرش ملک‌الشعرای صبوری و استادان خراسان پی گرفت. بهار در جنبش مشروطه و فعالیت‌های مطبوعاتی حضور داشت و چند دوره نمایندهٔ مجلس بود؛ همچنین در حوزهٔ دانشگاهی به تدریس و پژوهش ادبی پرداخت. شعر او میان سنت قصیده‌سرایی و مسائل اجتماعی و سیاسی عصر جدید پیوند برقرار می‌کند. «دیوان اشعار»، «سبک‌شناسی»، «تاریخ احزاب سیاسی» و تصحیح شماری از متون کهن از آثار مهم او هستند. بهار در اردیبهشت ۱۳۳۰ در تهران درگذشت و در آرامگاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.