وحدت کرمانشاهی

طهماسب‌قلی‌خان کلهر، متخلص به «وحدت» و مشهور به وحدت کرمانشاهی (حدود ۱۲۰۴–۱۲۶۲ خورشیدی)، شاعر و عارف دورهٔ قاجار بود. او از خاندان کلهر در کرمانشاه بود و در منابع با لقب «افصح‌المتکلمین» نیز از او یاد شده است. شعر وحدت عمدتاً در فضای عرفانی و غنایی شکل گرفته و در غزل‌ها و دیگر سروده‌هایش زبان و تصاویر سنت شعر فارسی دیده می‌شود. زندگی او به سدهٔ سیزدهم هجری قمری تعلق دارد و از شاعران متأخر سنت کلاسیک فارسی به شمار می‌رود.