هزار خوشه درین کشت دانه شد بیدل

تو هم بتاز دو روزی به حسرت دل جمع

حساب عبرتی از پیش پا مشو غافل

چو اشک شمع همان خرج گیر داخل جمع

به غیر تفرقه چیزی نبود حاصل جمع