ما را به هر نگه مژه واریست خواب شمع

باز است چشم خلق بقدر گدا زخویش

پاشیده اند بر رخ محفل گلاب شمع

تا چند چشم بسته به تکلیف واکنیم

درس وصال و مبحث هستی خیال کیست

پروانه را گم است ورق در کتاب شمع

ای نیستی بهار زمانی به هوش باش