با تاب و تب بساز و دمی چند صبرکن

برد آخر از نظر نفس صبح تاب شمع

شد داغ از تتبع دیوان آه ما

تا مصرعی به نقطه رساند انتخاب شمع

تا صبح پاک می شود آخر حساب شمع

بیدل به سوختن نفسی چند زنده ایم

پوشید مصلحت به دل آتش آب شمع