بزم چندین حسرت آنسوی قیامت چیده ایم

عمرها شد مرگت از پا می کشد خار طمع

از کمال خویش غافل نیست استعداد خلق

شور اقبال گدا می باشد ادبار طمع

باید از شخص امل پرسید مقدار طمع

گر همه بر آسمان خواهی نظر برداشتن

چون مژه بی سرنگونی نیست دیوار طمع