چو غنچه بر لب خاموش چیده ایم دماغ

ز نقد عیش جنون یاس مهر جام مپرس

به غیر داغ میی نیست در پیاله داغ

به عالمی که سخن داغ بی رواجی هاست

در آفتاب یقین چرخ و انجمش عدم است

چو شب گمان تو طاووس بسته بر پر زاغ

فضولی تو مقابل پسند یکتایی است