غبار عالم اندیشه کی ام بیدل

به هوش باش که مستان شکسته اند ایاغ

چه کوری است که خفاش طینتان دلیل

به سیر خانه خورشید می برند چراغ

که دارم از چمن اعتبار رنگ فراغ