مگر ز مزبله جویدکسی مقام فراغ

درین بساط که حیرت دلیل بینایی ست

به غیر سوختن خود چه دید چشم چراغ

چه انجمن چه گلستان فضای دلتنگی ست

ز درس عشق به حرف هوس قناعت کن

خمار نغمه بلبل شکن به بانگ کلاغ

تلاش منصب پروانه مشربی مفت است