می شود برق نظر بال و پر رنگ چراغ

نشئه عجزم چو شبنم داد بر طیب دماغ

از گداز عجز طاقت یافتم می در ایاغ

بیخودی گل می کند از پرده آزادیم

چون نگین تا حرف نامت در خیالم نقش بست

دست بر هر دل که سودم برق شوقش کرد داغ

مستی چشم تو هر جا بردرد طرف نقاب