چون نگین تا حرف نامت در خیالم نقش بست

از گداز عجز طاقت یافتم می در ایاغ

بیخودی گل می کند از پرده آزادیم

می شود برق نظر بال و پر رنگ چراغ

دست بر هر دل که سودم برق شوقش کرد داغ

مستی چشم تو هر جا بردرد طرف نقاب

از شکست رنگ می چون گل ز هم ریزد ایاغ