هر رنگ که گل کرد شکستن به کمین بود

آیینه مپرداز که رنگی ست درین باغ

در خنده گل بوی سلامت نتوان یافت

گر قلقل میناست ترنگی ست درین باغ

هر شیشه مچینید که سنگی ست درین باغ

رسوایی ناموس حیا بود تبسم

گل حیف نفهمید که ننگی ست درین باغ