خاکی نفشاندیم جز آتش به سر داغ

عمری ست به حیرتکده عجز مقیمم

در نقش قدم سوخت دماغ سفر داغ

فریادکه شد عمر ز نومیدی مطلب

از هیچ گلی بوی وفایی نشنیدیم

دل داغ شد و حلقه زد آخر به در داغ

در زنگ خوش است آینه سوخته جانان