جز شعله نسوزد جگر کس به سر داغ

افسردگی از طینت من رنگ نگیرد

چون کاغذ آتش زده ام بال و پر داغ

غمخواری ما سوخته جانان چه خیالست

هر چند ندارد ره ما منزل تحقیق

چون شمع روانیم همان بر اثر داغ

از اهل هوس جرات عشاق محالست