هر لخت دل آیینه برقی ست جهانسوز

چون شمع روانیم همان بر اثر داغ

از اهل هوس جرات عشاق محالست

زبن بی جگری چند نجویی جگر داغ

خورشیدکشیده است جنونم به بر داغ

هر چند جهان خنده یک لاله ستانست

کو دل که برد رنگ قبول از نظر داغ