می لرزدم نفس که مبادا شود تلف

تمثال نقش پا هم ازین دشت گل نکرد

از بس شکست و خاک شد آیینه سلف

نایاب گوهری به کف دل فتاده است

بیدل ز حکم غالب تقدیر چاره نیست

صف ها گشاده تیر و به یک نقطه دل هدف