ای گهر آب شو از خجلت سامان صدف

در شکست جسد آرایش تعمیر دلست

نیست بی سود گهر تاجر نقصان صدف

اینقدر حاصل آرام درین بحر کراست

کام تقلید ز نعمت نبرد بهره ذوق

غیر ریزش نبود درخور دندان صدف

اشک شوخ است به ضبط مژه گیرم بیدل