همدرس خلق باش ، تغافل کمال نیست

با ناوک غرور نشان می کند طرف

تا آتشی به دل نزند عشق چون سپند

آداب را به ناله چسان می کند طرف

ای بی خبر کری به فغان می کند طرف

آسان مدان تردد روزی که چون هلال

با نه سپهر یک لب نان می کند طرف