حسن چون شد بی نقاب از فکر عاشق فارغ است

از خری این پشت خر تا کی برآید جل به کف

ریشه آزادگی در خاک این گلشن کجاست

سرو هم چون گردن قمری است اینجا غل به کف

گل همان در غنچگی دارد دل بلبل به کف

محو گشتن می کند دریا حباب و موج را

جزو از خود رفته دارد دستگاه کل به کف