فیض هستی عام شد چندانکه چون ابروی ناز

گل همان در غنچگی دارد دل بلبل به کف

محو گشتن می کند دریا حباب و موج را

جزو از خود رفته دارد دستگاه کل به کف

در نظر می آیدم محراب جام مل به کف

از چمن تا انجمن بی تاب تسخیر دل است

بوی گل تا دود مجمر می دود کاکل به کف