پوست به تن شکنجه چید هر سر مو به خم رسید

چیده زمین و آسمان عالم کاسه و طبق

عمر شد و همان بجاست غفلت خودنمایی ات

از نظر تو دور رفت آینه های ماسبق

منتخب چه نسخه است اینکه شکسته ای ورق

در عمل محال هم همت مرد سرخ روست

برد علم بر آسمان پای حنایی شفق