خواه دو روزه عمر گیر خواه هزار سال زی

کاش شفیع ما شود آینه سازی عرق

قانع قسمت ازل وضع فضولش آفت است

مغز به امتلا سپرد پسته دمی که گشت شق

یک نفس است صد جنون ، یک رمق است صد قلق

هرکس ازین ستمکشان قابل التفات نیست

چشم به هر چه وا کند بیدل ماست مستحق