چقدر زکوشش ناتوان دهد انتظار خجالتم

چو قدم نمی سپرم رهی که نشان پا نکند عرق

چو سحاب معبد آرزو دهدم نوید چه آبرو

اگر از بلندی دست من اثر دعا نکند عرق

که به خاک هم نرسم چو اشک اگرم وفا نکند عرق

به نفس رسیده ای از عدم چو سحر به جبهه شبنمی

خجلست زندگی از کسی که درین هوا نکند عرق