به ترازویی که ستم کشی نشود به غیر جزا سبک

ز ترنم نی و ارغنون به دل گرفته مخوان فسون

که ز سنگ دامن بیستون نکندکسی به صدا سبک

همه گر به ناله علم کشی وگر اشک گردی و نم کشی

به علاج ننگ فسردگی نفسی زتنگی دل برآ

که چوسنگ رنج گرانی ات نشود مگر به جلا سبک

کند احتیاجت اگر هدف مگشای لب ، مفرازکف