که چوسنگ رنج گرانی ات نشود مگر به جلا سبک

همه گر به ناله علم کشی وگر اشک گردی و نم کشی

به ترازویی که ستم کشی نشود به غیر جزا سبک

به علاج ننگ فسردگی نفسی زتنگی دل برآ

کند احتیاجت اگر هدف مگشای لب ، مفرازکف

که وقارگوهر این صدف نکنی به دست دعا سبک

غم بی ثباتی کاروان همه کرد بر دل ما گران