حق شمشیر تو ساقط نشود از سرما

سبزه ها ریخته تا بال و پر عنقا خشک

هم چو نظاره که از دیده تر می گذرد

درگذشتیم ز آلودگی دنیا خشک

پیش خورشید نگردد عرق سیما خشک

بیدل از دیده حیران غم اشکی خون کرد

خشکی شیشه مبادا کندم صهبا خشک