برگ گل روید ازین باغ چو نقش پا خشک

زین بضاعت نتوان دیگ فضولی پختن

تا رسد نان به تری می شود آب ما خشک

وقت آن شدکه ز بی آبی ابر احسان

بسکه افسردگی افسون تحیر دارد

سیل چون جاده فتاده است درین صحرا خشک

ترک اسباب لب شکوه نایابی دوخت