ماند از حیرت رفتار بلاانگیزت

سیل چون جاده فتاده است درین صحرا خشک

ترک اسباب لب شکوه نایابی دوخت

کرد افشاندن این گرد جراحتها خشک

ناله در سینه بیدل چو رگ خارا خشک