بی تبسم نیست با آن جوش شیرینی لبش

جای آن دارد که گیرد چشم شبنم را نمک

اضطراب شعله تسکینش همان خاکستر است

کوشش ما می برد داغی که دارد با نمک

تا تو دریابی که درکار است در هر جا نمک

آفت هستی به اسبابی دگرموقوف نیست

زخم صبح از خنده خود می کند انشا نمک