تا تو دریابی که درکار است در هر جا نمک

اضطراب شعله تسکینش همان خاکستر است

کوشش ما می برد داغی که دارد با نمک

بی تبسم نیست با آن جوش شیرینی لبش

آفت هستی به اسبابی دگرموقوف نیست

زخم صبح از خنده خود می کند انشا نمک

با همه ابرام باید تشنه کام یاس مرد