زین گلستان هرچه می بینی به رنگی می تپد

در دل آب است آنجا سخت ناپیدا نمک

جاده ها چون زخم بی چاک گریبان نیستند

گرد مجنون تاکجاها ریخت در صحرا نمک

شبنم گل نیست الا بر جراحتها نمک

گرد موهومی به خاک نیستی آسوده بود

یاد دامان که شد یارب به زخم ما نمک